Profesjonalne zdjęcia stockowe i obrazy w kategorii „drapacz” na licencji royalty-free (wyników: 897).

Tuskegee Airman Roscoe Draper pokazuje kciuk w górę, przybywając na czerwony dywan na premierę filmu „Czerwone ogony”, dramatyzowanej historii o Draperze i jego kolegach afroamerykańskich pilotach w oddziale segregowanym podczas II wojny światowej. Wydarzenie odbyło się w Ziegfeld Theatre w Nowym Jorku 10 stycznia 2012 roku.
Tuskegee Airman Roscoe Draper pokazuje kciuk w górę, przybywając na czerwony dywan na premierę filmu „Czerwone ogony”, dramatyzowanej historii o Draperze i jego kolegach afroamerykańskich pilotach w oddziale segregowanym podczas II wojny światowej. Wydarzenie odbyło się w Ziegfeld Theatre w Nowym Jorku 10 stycznia 2012 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starej cytadeli, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starej cytadeli, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Biała Wieża znajduje się 60 m od murów cytadeli. Wznosi się na wzgórzu i trzeba pokonać około 200 schodów, aby się do niej dostać. Budowę wzniesiono w latach 1460-1494. Ma kształt półkolisty i 14 m wysokości. Drewniane schody spiralne prowadzą na cztery poziomy.
Biała Wieża znajduje się 60 m od murów cytadeli. Wznosi się na wzgórzu i trzeba pokonać około 200 schodów, aby się do niej dostać. Budowę wzniesiono w latach 1460-1494. Ma kształt półkolisty i 14 m wysokości. Drewniane schody spiralne prowadzą na cztery poziomy.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starego cytadelu, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starego cytadelu, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Gdy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Gdy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, najeżdżający Tatarzy, Turcy i inni sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, najeżdżający Tatarzy, Turcy i inni sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie przystąpili do budowy fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie przystąpili do budowy fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.