Profesjonalne zdjęcia stockowe i obrazy w kategorii „drapacze” na licencji royalty-free (wyników: 329).

Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starego cytadelu, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starego cytadelu, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starej cytadeli, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Bastion Sukienników (znany również jako Bastionul Postavarilor) został zbudowany w latach 1450–1455 jako bastion obronny. Położony po wschodniej stronie starej cytadeli, bastion miał trzy kondygnacje. Wieża miała 12,7 m wysokości, a szerokość murów wynosiła 2 m. Początkowo wieża należała do cechu złotników i została przekazana sukiennikom dopiero w 1640 roku.
Rembrandt Harmenszoon van Rijn, holenderski rysownik, malarz i grafik urodzony w Leiden, jeden z najwybitniejszych artystów wizualnych holenderskiego złotego wieku. Dzieło sztuki, farba, pędzel, szkic, kolor, olej na płótnie, abstrakcyjna tekstura, graficzny minimalizm, akwarela, paleta artysty, ołówek i pociągnięcie pędzlem.
Rembrandt Harmenszoon van Rijn, holenderski rysownik, malarz i grafik urodzony w Leiden, jeden z najwybitniejszych artystów wizualnych holenderskiego złotego wieku. Dzieło sztuki, farba, pędzel, szkic, kolor, olej na płótnie, abstrakcyjna tekstura, graficzny minimalizm, akwarela, paleta artysty, ołówek i pociągnięcie pędzlem.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Gdy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Gdy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, najeżdżający Tatarzy, Turcy i inni sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, najeżdżający Tatarzy, Turcy i inni sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie przystąpili do budowy fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie przystąpili do budowy fortyfikacji wokół swojego miasta, początkowo składających się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Od czasu przybycia osadników saskich na początku XII wieku, Tatarzy, Turcy i inni najeźdźcy sprawiali im wiele trudności, wielokrotnie niszcząc stare osady Bartholomew i Corona. Kiedy mieli tego dość, Sasowie rozpoczęli budowę fortyfikacji wokół swojego miasta, które początkowo składały się z wałów ziemnych i drewnianych barier.
Sukiennice w Krakowie pochodzą z czasów renesansu i są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Stanowią centralny element głównego rynku w krakowskim Starym Mieście (wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1978 roku).
Sukiennice w Krakowie pochodzą z czasów renesansu i są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Stanowią centralny element głównego rynku w krakowskim Starym Mieście (wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1978 roku).
Sukiennice w Krakowie pochodzą z czasów renesansu i są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Stanowią centralny punkt głównego rynku w krakowskim Starym Mieście (wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1978 roku).
Sukiennice w Krakowie pochodzą z czasów renesansu i są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Stanowią centralny punkt głównego rynku w krakowskim Starym Mieście (wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1978 roku).
Bastion Sukienników, położony w północno-wschodnim rogu cytadeli w Braszowie, został zbudowany i broniony przez cech złotników między 1450 a 1455 rokiem. Wyposażyli go w bombardy z Pragi, trzy małe armaty i szesnaście arkabuzów. W 1640 roku strategiczny punkt obronny został roszczony przez cech sukienników.
Bastion Sukienników, położony w północno-wschodnim rogu cytadeli w Braszowie, został zbudowany i broniony przez cech złotników między 1450 a 1455 rokiem. Wyposażyli go w bombardy z Pragi, trzy małe armaty i szesnaście arkabuzów. W 1640 roku strategiczny punkt obronny został roszczony przez cech sukienników.