Profesjonalne zdjęcia stockowe i obrazy w kategorii „epoki” na licencji royalty-free (wyników: 2,009).

Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wschodniej części Azji Mniejszej (dzisiejszej Turcji). Obszar Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów piroklastycznych wyrzuconych z pradawnych wulkanów około 9–3 milionów lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu). Skały Kapadocji w pobliżu Göreme uległy erozji, tworząc setki spektakularnych filarów i formacji przypominających minarety.
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wschodniej części Azji Mniejszej (dzisiejszej Turcji). Obszar Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów piroklastycznych wyrzuconych z pradawnych wulkanów około 9–3 milionów lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu). Skały Kapadocji w pobliżu Göreme uległy erozji, tworząc setki spektakularnych filarów i formacji przypominających minarety.
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (dzisiejszej Turcji). Region Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów tufów wulkanicznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 miliony lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu).
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (dzisiejszej Turcji). Region Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów tufów wulkanicznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 miliony lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu).
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów ignimbrytu wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 miliony lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu).
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji w dużej mierze zbudowany jest ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów ignimbrytu wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 miliony lat temu (epoki późnego miocenu i pliocenu).
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wschodniej części Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji jest w dużej mierze zbudowany ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów piroklastycznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 milionów lat temu.
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wschodniej części Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji jest w dużej mierze zbudowany ze skał osadowych powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów piroklastycznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 milionów lat temu.
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji jest w dużej mierze zbudowany z osadów powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów tufów wulkanicznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 milionów lat temu.
Kapadocja (lub Kapadocja, tur. Kapadokya, pers. Katpatuka, co oznacza „kraina pięknych koni”) była rozległym regionem we wnętrzu Azji Mniejszej (współczesnej Turcji). Region Kapadocji jest w dużej mierze zbudowany z osadów powstałych w jeziorach i strumieniach oraz osadów tufów wulkanicznych wyrzuconych przez starożytne wulkany około 9–3 milionów lat temu.
Uważa się, że jest to największa beczka na wino w Europie. Została zbudowana przed 1500 rokiem i zawiera 20 124 litrów wina. Starożytne włoskie miasto Gubbio sięga czasów etruskich, a jego oszałamiająca architektura, ruiny i muzea doskonale ilustrują kolejne epoki, od romańskiej po gotycką i barokową.
Uważa się, że jest to największa beczka na wino w Europie. Została zbudowana przed 1500 rokiem i zawiera 20 124 litrów wina. Starożytne włoskie miasto Gubbio sięga czasów etruskich, a jego oszałamiająca architektura, ruiny i muzea doskonale ilustrują kolejne epoki, od romańskiej po gotycką i barokową.
Zdjęcie średniowiecznego miasta Gubbio, Włochy. Starożytne włoskie miasto Gubbio sięga czasów etruskich, a jego oszałamiająca architektura, ruiny i muzea doskonale ilustrują kolejne epoki, od romańskiej po gotycką i barokową.
Zdjęcie średniowiecznego miasta Gubbio, Włochy. Starożytne włoskie miasto Gubbio sięga czasów etruskich, a jego oszałamiająca architektura, ruiny i muzea doskonale ilustrują kolejne epoki, od romańskiej po gotycką i barokową.
Palazzo Mattei di Giove jest najbardziej okazałym z grupy pałaców Mattei tworzących Insulę Mattei w Rzymie, we Włoszech, czyli kwartał budynków z różnych epok. Zdjęcie przedstawia kilka posągów na dziedzińcu.
Palazzo Mattei di Giove jest najbardziej okazałym z grupy pałaców Mattei tworzących Insulę Mattei w Rzymie, we Włoszech, czyli kwartał budynków z różnych epok. Zdjęcie przedstawia kilka posągów na dziedzińcu.
W królestwie bieli, gdzie czas stoi w miejscu, na szczycie wzgórza spoczywa antyczny globus. Jego zestarzała powierzchnia, pełna opowieści z dawnych czasów, odbija podróże i odkryte kontynenty. Mosiężne południki i wyblakłe lądy oznaczają epoki z pedantyczną precyzją. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra szepcze o przygodach, które kiedyś się wydarzyły.
W królestwie bieli, gdzie czas stoi w miejscu, na szczycie wzgórza spoczywa antyczny globus. Jego zestarzała powierzchnia, pełna opowieści z dawnych czasów, odbija podróże i odkryte kontynenty. Mosiężne południki i wyblakłe lądy oznaczają epoki z pedantyczną precyzją. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra szepcze o przygodach, które kiedyś się wydarzyły.
W królestwie bieli, gdzie czas stoi w miejscu, na szczycie wzgórza spoczywa antyczny globus. Jego postarzana powierzchnia, pełna opowieści z dawnych lat, odbija echa podróży i odkrytych kontynentów. Mosiężne południki i wyblakłe ziemie oznaczają epoki skrupulatną ręką. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra szepcze o przygodach, które kiedyś się zdarzyły.
W królestwie bieli, gdzie czas stoi w miejscu, na szczycie wzgórza spoczywa antyczny globus. Jego postarzana powierzchnia, pełna opowieści z dawnych lat, odbija echa podróży i odkrytych kontynentów. Mosiężne południki i wyblakłe ziemie oznaczają epoki skrupulatną ręką. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra szepcze o przygodach, które kiedyś się zdarzyły.
W królestwie bieli, gdzie czas się zatrzymuje, na szczycie wzgórza spoczywa stara mapa świata. Jej zestarzała powierzchnia, pełna opowieści z dawnych czasów, odbija podróże i odkryte kontynenty. Mosiężne południki i wyblakłe krainy oznaczają epoki z precyzyjną ręką. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra, szepcze o przygodach, które kiedyś się wydarzyły.
W królestwie bieli, gdzie czas się zatrzymuje, na szczycie wzgórza spoczywa stara mapa świata. Jej zestarzała powierzchnia, pełna opowieści z dawnych czasów, odbija podróże i odkryte kontynenty. Mosiężne południki i wyblakłe krainy oznaczają epoki z precyzyjną ręką. Każda oceaniczna fala, każda wysoka góra, szepcze o przygodach, które kiedyś się wydarzyły.
Moskwa, Rosja – Czerwiec 2019: Rzymski generał siedzący w czerwonym namiocie ze zwitkiem w rękach podczas historycznego festiwalu Czasy i Epoki. Rekonstrukcja życia i wojen w starożytnym Rzymie.
Moskwa, Rosja – Czerwiec 2019: Rzymski generał siedzący w czerwonym namiocie ze zwitkiem w rękach podczas historycznego festiwalu Czasy i Epoki. Rekonstrukcja życia i wojen w starożytnym Rzymie.
Kapadocja to region historyczny w środkowej Anatolii, w Turcji. Kapadocja słynie z unikalnego krajobrazu, składającego się z wysokiego płaskowyżu o wysokości ponad 1000 m, przeciętego szczytami wulkanicznymi. Skały osadowe powstałe w jeziorach i strumieniach oraz złoża ignimbrytu wyrzucone z dawnych wulkanów około 9 do 3 milionów lat temu, w okresie.
Kapadocja to region historyczny w środkowej Anatolii, w Turcji. Kapadocja słynie z unikalnego krajobrazu, składającego się z wysokiego płaskowyżu o wysokości ponad 1000 m, przeciętego szczytami wulkanicznymi. Skały osadowe powstałe w jeziorach i strumieniach oraz złoża ignimbrytu wyrzucone z dawnych wulkanów około 9 do 3 milionów lat temu, w okresie.
Kapadocja to region historyczny w środkowej Anatolii, w Turcji. Kapadocja słynie z unikalnego rzeźbienia terenu, składającego się z wysokiego płaskowyżu o wysokości ponad 1000 m, przeciętego szczytami wulkanicznymi. Skały osadowe powstałe w jeziorach i strumieniach oraz złoża ignimbrytu wydobyte z dawnych wulkanów około 9–3 miliony lat temu, w czasie.
Kapadocja to region historyczny w środkowej Anatolii, w Turcji. Kapadocja słynie z unikalnego rzeźbienia terenu, składającego się z wysokiego płaskowyżu o wysokości ponad 1000 m, przeciętego szczytami wulkanicznymi. Skały osadowe powstałe w jeziorach i strumieniach oraz złoża ignimbrytu wydobyte z dawnych wulkanów około 9–3 miliony lat temu, w czasie.