Profesjonalne zdjęcia stockowe i obrazy w kategorii „jin” na licencji royalty-free (wyników: 8,033).

Rzeka Huangpu, najważniejsza szlak wodny Szanghaju, wiąże się jak meandrujący błotnisty smok od ujścia rzeki Jangcy w Wusong do Morza Wschodniochińskiego. Bund, zwany również Drogą Zhongshan, to słynna promenada nadbrzeżna i od setek lat uważany za symbol Szanghaju. Rozciąga się od mostu Baidu, w miejscu połączenia rzeki Huangpu z kanałem Suzhou, do East Jinling Road i ma długość 1500.
Rzeka Huangpu, najważniejsza szlak wodny Szanghaju, wiąże się jak meandrujący błotnisty smok od ujścia rzeki Jangcy w Wusong do Morza Wschodniochińskiego. Bund, zwany również Drogą Zhongshan, to słynna promenada nadbrzeżna i od setek lat uważany za symbol Szanghaju. Rozciąga się od mostu Baidu, w miejscu połączenia rzeki Huangpu z kanałem Suzhou, do East Jinling Road i ma długość 1500.
Regiony produkcji herbaty górskiej Alishan, ważne obszary powiatu Chiayi, obecnie produkują herbatę górską na Tajwanie, z obszarem uprawy w górskich miastach Meishan, Alishan, Chuchi i Fanlu. Wysokość upraw herbaty wynosi zazwyczaj od 800 do 1400 metrów. W Alishan Township Music Nomura (około 1300 metrów nad poziomem morza) uprawia się herbatę, głównie herbatę Oolong z zielonym sercem, herbatę Jin Xuan i herbatę Peonii.
Regiony produkcji herbaty górskiej Alishan, ważne obszary powiatu Chiayi, obecnie produkują herbatę górską na Tajwanie, z obszarem uprawy w górskich miastach Meishan, Alishan, Chuchi i Fanlu. Wysokość upraw herbaty wynosi zazwyczaj od 800 do 1400 metrów. W Alishan Township Music Nomura (około 1300 metrów nad poziomem morza) uprawia się herbatę, głównie herbatę Oolong z zielonym sercem, herbatę Jin Xuan i herbatę Peonii.
Obszary produkcji herbaty na górze Alishan, ważne obszary powiatu Chiayi, są obecnie produkowane w tajwańskiej herbacie górskiej, a ich obszar uprawy znajduje się w górskich miastach Meishan, Alishan, Chuchi i Fanlu. Wysokość uprawy herbaty wynosi zazwyczaj od 800 do 1400 metrów. Alishan Township, muzyka Nomura (wysokość około 1300 metrów), ale tutaj uprawia się herbatę, herbatę Oolong z zielonym sercem, herbatę Jin Xuan, herbatę bazową z piwonii.
Obszary produkcji herbaty na górze Alishan, ważne obszary powiatu Chiayi, są obecnie produkowane w tajwańskiej herbacie górskiej, a ich obszar uprawy znajduje się w górskich miastach Meishan, Alishan, Chuchi i Fanlu. Wysokość uprawy herbaty wynosi zazwyczaj od 800 do 1400 metrów. Alishan Township, muzyka Nomura (wysokość około 1300 metrów), ale tutaj uprawia się herbatę, herbatę Oolong z zielonym sercem, herbatę Jin Xuan, herbatę bazową z piwonii.
Chengdu, Chiny: Pracownicy w maseczkach sprzedający różne rodzaje mięs na szaszłykach w sklepie spożywczym na historycznej ulicy Jin Li, głównej atrakcji turystycznej i dla mieszkańców Chengdu w Chinach.
Chengdu, Chiny: Pracownicy w maseczkach sprzedający różne rodzaje mięs na szaszłykach w sklepie spożywczym na historycznej ulicy Jin Li, głównej atrakcji turystycznej i dla mieszkańców Chengdu w Chinach.
Incheon, Korea Południowa - 24 maja 2016: Samolot Jin Air Boeing 777-200 o numerze rejestracyjnym HL7743 zbliżający się do portu lotniczego Incheon (ICN) w Korei Południowej. Jin Air to południowokoreańskie linie lotnicze z siedzibą w Incheon.
Incheon, Korea Południowa - 24 maja 2016: Samolot Jin Air Boeing 777-200 o numerze rejestracyjnym HL7743 zbliżający się do portu lotniczego Incheon (ICN) w Korei Południowej. Jin Air to południowokoreańskie linie lotnicze z siedzibą w Incheon.
Ten odcinek, Jin Shanling, jest najpiękniejszą częścią całego Muru Chińskiego, zachowującą swój dziki charakter i pozbawioną jakichkolwiek śladów ingerencji człowieka. Pokazuje, jak wyglądała cztery wieki temu. Dorastałem u stóp Muru Chińskiego, więc mam okazję uwieczniać różne sceny o różnych porach roku.
Ten odcinek, Jin Shanling, jest najpiękniejszą częścią całego Muru Chińskiego, zachowującą swój dziki charakter i pozbawioną jakichkolwiek śladów ingerencji człowieka. Pokazuje, jak wyglądała cztery wieki temu. Dorastałem u stóp Muru Chińskiego, więc mam okazję uwieczniać różne sceny o różnych porach roku.
Nowoczesne budynki biurowe w dzielnicy Lujiazui w Szanghaju. Obejmują Shanghai World Financial Centre, Shanghai Tower i Jin Mao Tower oraz inne wieżowce. Shanghai Tower jest najnowszy i najwyższy z grupy superwieżowców w Lujiazui.
Nowoczesne budynki biurowe w dzielnicy Lujiazui w Szanghaju. Obejmują Shanghai World Financial Centre, Shanghai Tower i Jin Mao Tower oraz inne wieżowce. Shanghai Tower jest najnowszy i najwyższy z grupy superwieżowców w Lujiazui.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech świętych gór buddyjskich w Chinach, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz jest popularnym celem turystycznym. Zimą zamienia się w park rozrywki z śniegiem.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech świętych gór buddyjskich w Chinach, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO oraz jest popularnym celem turystycznym. Zimą zamienia się w park rozrywki z śniegiem.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech buddyjskich gór w Chinach, światowym dziedzictwem kulturowym i naturalnym oraz krajowym celem turystycznym. Zimą zamienia się w park rozrywki śnieżnej.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech buddyjskich gór w Chinach, światowym dziedzictwem kulturowym i naturalnym oraz krajowym celem turystycznym. Zimą zamienia się w park rozrywki śnieżnej.
Ten odcinek, Jin Shanling, jest najpiękniejszą częścią całego Wielkiego Muru, która zachowała swój dziki charakter i nie posiada żadnych sztucznych śladów ani oznaczeń. Pokazuje, jak wyglądała cztery stulecia temu.
Ten odcinek, Jin Shanling, jest najpiękniejszą częścią całego Wielkiego Muru, która zachowała swój dziki charakter i nie posiada żadnych sztucznych śladów ani oznaczeń. Pokazuje, jak wyglądała cztery stulecia temu.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech świętych gór buddyjskich w Chinach, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego oraz będącą narodową atrakcją turystyczną. Zimą zamienia się w park rozrywki śnieżnej.
Świątynia na szczycie góry Emei. Położona na południowym zachodzie prowincji Syczuan, na wysokości 3099 metrów. Góra Emei jest jedną z czterech świętych gór buddyjskich w Chinach, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego oraz będącą narodową atrakcją turystyczną. Zimą zamienia się w park rozrywki śnieżnej.
Tiananmen znajduje się w centrum Pekinu w Chinach, na południowym krańcu Miasta Cesarskiego i był główną bramą cesarskiego miasta Pekinu za czasów dwóch dynastii. Tiananmen znajduje się w mieście Pekin, na tradycyjnej osi centralnej, składa się ze stacji miejskiej i wieży, obie są godne i wspaniałe, stanowiąc najbardziej wyróżniający się przykład.
Tiananmen znajduje się w centrum Pekinu w Chinach, na południowym krańcu Miasta Cesarskiego i był główną bramą cesarskiego miasta Pekinu za czasów dwóch dynastii. Tiananmen znajduje się w mieście Pekin, na tradycyjnej osi centralnej, składa się ze stacji miejskiej i wieży, obie są godne i wspaniałe, stanowiąc najbardziej wyróżniający się przykład.
Wielki Mur Chiński to seria kamiennych i ziemnych fortyfikacji w północnych Chinach, zbudowana pierwotnie w celu ochrony północnych granic Cesarstwa Chińskiego przed najazdami różnych grup koczowniczych. Od V wieku p. n. e. wznoszono liczne mury, które łącznie określa się jako Wielki Mur, który był wielokrotnie odbudowywany i konserwowany.
Wielki Mur Chiński to seria kamiennych i ziemnych fortyfikacji w północnych Chinach, zbudowana pierwotnie w celu ochrony północnych granic Cesarstwa Chińskiego przed najazdami różnych grup koczowniczych. Od V wieku p. n. e. wznoszono liczne mury, które łącznie określa się jako Wielki Mur, który był wielokrotnie odbudowywany i konserwowany.