Profesjonalne zdjęcia stockowe i obrazy w kategorii „panos” na licencji royalty-free (wyników: 116).

Dom Murraya, jeden z najstarszych zachowanych budynków użyteczności publicznej, zbudowany w stylu wiktoriańskim w 1844 roku w Hongkongu we wczesnych latach rządów brytyjskich. Nazwany został na cześć Sir George’a Murraya, ówczesnego brytyjskiego głównego generalnego inspektora artylerii.
Dom Murraya, jeden z najstarszych zachowanych budynków użyteczności publicznej, zbudowany w stylu wiktoriańskim w 1844 roku w Hongkongu we wczesnych latach rządów brytyjskich. Nazwany został na cześć Sir George’a Murraya, ówczesnego brytyjskiego głównego generalnego inspektora artylerii.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Jest przykładem architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jednym z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Jest przykładem architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jednym z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Ten obraz jest wystawiany w Sali van Dycka, Sala nr 246 w Państwowym Muzeum Ermitażu. Sankt Petersburg, Rosja. Sir Anthony Anton van Dyck, Anthony van Dyck, 22 marca 1599 – 9 grudnia 1641 – południowoniemiecki malarz flamandzki, rysownik i rytownik, mistrz portretów dworskich i scen religijnych w stylu barokowym.
Ten obraz jest wystawiany w Sali van Dycka, Sala nr 246 w Państwowym Muzeum Ermitażu. Sankt Petersburg, Rosja. Sir Anthony Anton van Dyck, Anthony van Dyck, 22 marca 1599 – 9 grudnia 1641 – południowoniemiecki malarz flamandzki, rysownik i rytownik, mistrz portretów dworskich i scen religijnych w stylu barokowym.
Sir Peter Paul Rubens. Portret Heleny Fourment w sukni ślubnej. Portret młodej kobiety. Rubens był flamandzkim artystą i dyplomatą. Uważany jest za najbardziej wpływowego artystę tradycji barokowej.
Sir Peter Paul Rubens. Portret Heleny Fourment w sukni ślubnej. Portret młodej kobiety. Rubens był flamandzkim artystą i dyplomatą. Uważany jest za najbardziej wpływowego artystę tradycji barokowej.
Dom Murraya, jeden z najstarszych zachowanych budynków publicznych, zbudowany w stylu wiktoriańskim w 1844 roku w Hongkongu we wczesnych latach rządów brytyjskich. Nazwany został na cześć Sir George'a Murraya, ówczesnego brytyjskiego głównego inspektora artylerii.
Dom Murraya, jeden z najstarszych zachowanych budynków publicznych, zbudowany w stylu wiktoriańskim w 1844 roku w Hongkongu we wczesnych latach rządów brytyjskich. Nazwany został na cześć Sir George'a Murraya, ówczesnego brytyjskiego głównego inspektora artylerii.
Księga Domesday z 1086 roku odnotowuje dwa gospodarstwa domowe w Markenfield. W 1150 roku majątek należał do rodziny Le Bret, która miała tam dom i przyjęła nazwisko de Markenfield. Obecny dwór został zbudowany dla Johna de Markenfield, współpracownika Piersa Gavestona i sługi Edwarda II. Korona wydała w 1310 roku licencję na fortyfikację Markenfield.
Księga Domesday z 1086 roku odnotowuje dwa gospodarstwa domowe w Markenfield. W 1150 roku majątek należał do rodziny Le Bret, która miała tam dom i przyjęła nazwisko de Markenfield. Obecny dwór został zbudowany dla Johna de Markenfield, współpracownika Piersa Gavestona i sługi Edwarda II. Korona wydała w 1310 roku licencję na fortyfikację Markenfield.
Księga Domesday z 1086 roku odnotowuje dwa gospodarstwa domowe w Markenfield. W 1150 roku majątek należał do rodziny Le Bret, która miała tam dom i przyjęła nazwisko de Markenfield. Obecny budynek został wzniesiony dla Johna de Markenfield, współpracownika Piersa Gavestona i sługi Edwarda II. Korona wydała w 1310 roku licencję na fortyfikację Markenfield.
Księga Domesday z 1086 roku odnotowuje dwa gospodarstwa domowe w Markenfield. W 1150 roku majątek należał do rodziny Le Bret, która miała tam dom i przyjęła nazwisko de Markenfield. Obecny budynek został wzniesiony dla Johna de Markenfield, współpracownika Piersa Gavestona i sługi Edwarda II. Korona wydała w 1310 roku licencję na fortyfikację Markenfield.
KIJÓW - 8 STYCZNIA: Ukraińska grupa folklorystyczna świętuje dzień Bożego Narodzenia w cerkwiach prawosławnych, spacerując po terenie skansenu architektury ludowej i życia wiejskiego „Pyrogi”, 8 stycznia 2010 roku w Kijowie, na Ukrainie.
KIJÓW - 8 STYCZNIA: Ukraińska grupa folklorystyczna świętuje dzień Bożego Narodzenia w cerkwiach prawosławnych, spacerując po terenie skansenu architektury ludowej i życia wiejskiego „Pyrogi”, 8 stycznia 2010 roku w Kijowie, na Ukrainie.
Aktorka Kitty Fisher jako Danaë (1761) autorstwa brytyjskiego mistrza Sir Joshuy Reynoldsa, przechowywany w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten słynny portret z XVIII wieku przedstawia znaną londyńską kurtyzanę i aktorkę Kitty Fisher w postaci mitycznej postaci Danae, prezentując charakterystyczny dla Reynoldsa styl Grand Style, bogatą paletę barw oraz subtelny klasycyzm.
Aktorka Kitty Fisher jako Danaë (1761) autorstwa brytyjskiego mistrza Sir Joshuy Reynoldsa, przechowywany w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten słynny portret z XVIII wieku przedstawia znaną londyńską kurtyzanę i aktorkę Kitty Fisher w postaci mitycznej postaci Danae, prezentując charakterystyczny dla Reynoldsa styl Grand Style, bogatą paletę barw oraz subtelny klasycyzm.
Autoportret Sir Joshua Reynoldsa, namalowany około 1747–1749 roku, przedstawia artystę na początku jego kariery, zanim stał się wiodącym portrecistą w Wielkiej Brytanii i pierwszym prezesem Royal Academy. Dzieło ukazuje Reynoldsa z intelektualną powagą i ambicją, odzwierciedlając jego aspiracje i zaangażowanie w styl Grand Manner malarstwa.
Autoportret Sir Joshua Reynoldsa, namalowany około 1747–1749 roku, przedstawia artystę na początku jego kariery, zanim stał się wiodącym portrecistą w Wielkiej Brytanii i pierwszym prezesem Royal Academy. Dzieło ukazuje Reynoldsa z intelektualną powagą i ambicją, odzwierciedlając jego aspiracje i zaangażowanie w styl Grand Manner malarstwa.
Portret półpostać apostoła (ok. 1618) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku, sir Anthony'ego van Dycka, znajdujący się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten ekspresyjny szkic olejny (tronie), powstały na początku jego kariery podczas pierwszego okresu w Antwerpii, gdy pracował w warsztacie Petera Paula Rubensa, był częścią słynnej serii Van Dycka pt. „Apostołowie Böhlera”.
Portret półpostać apostoła (ok. 1618) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku, sir Anthony'ego van Dycka, znajdujący się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten ekspresyjny szkic olejny (tronie), powstały na początku jego kariery podczas pierwszego okresu w Antwerpii, gdy pracował w warsztacie Petera Paula Rubensa, był częścią słynnej serii Van Dycka pt. „Apostołowie Böhlera”.
Portret młodej Genuezy (ok. 1624–26) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku sir Anthony'ego van Dycka, znajdujący się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten monumentalny portret pełno postaci, powstały podczas wpływowego włoskiego okresu Van Dycka w Genui, przedstawia arystokratyczną szlachciankę siedzącą w wystawnej, ciemnej jedwabno-aksamitnej szacie, z wyraźnym młynem.
Portret młodej Genuezy (ok. 1624–26) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku sir Anthony'ego van Dycka, znajdujący się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten monumentalny portret pełno postaci, powstały podczas wpływowego włoskiego okresu Van Dycka w Genui, przedstawia arystokratyczną szlachciankę siedzącą w wystawnej, ciemnej jedwabno-aksamitnej szacie, z wyraźnym młynem.
Tomasz Franciszek Sabaudczyk, Książę Karignano (1634) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku sir Anthony'ego van Dycka, znajduje się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten arystokratyczny portret, namalowany podczas służby dowódcy wojskowego w Niderlandach Południowych, przedstawia księcia w lśniącej zbroi z czerwoną szarfą i koronkowym kołnierzem, ukazując niezwykły talent Van Dycka.
Tomasz Franciszek Sabaudczyk, Książę Karignano (1634) autorstwa flamandzkiego mistrza baroku sir Anthony'ego van Dycka, znajduje się w Gemäldegalerie w Berlinie. Ten arystokratyczny portret, namalowany podczas służby dowódcy wojskowego w Niderlandach Południowych, przedstawia księcia w lśniącej zbroi z czerwoną szarfą i koronkowym kołnierzem, ukazując niezwykły talent Van Dycka.
Fotografia Sir Winstona Churchilla autorstwa Grahama Sutherlanda, namalowana w 1954 roku i przechowywana w National Portrait Gallery w Londynie. Portret przedstawia byłego brytyjskiego premiera w surowy, nieprzychylny i psychologicznie intensywny sposób, podkreślając wiek, autorytet i ludzką wrażliwość.
Fotografia Sir Winstona Churchilla autorstwa Grahama Sutherlanda, namalowana w 1954 roku i przechowywana w National Portrait Gallery w Londynie. Portret przedstawia byłego brytyjskiego premiera w surowy, nieprzychylny i psychologicznie intensywny sposób, podkreślając wiek, autorytet i ludzką wrażliwość.
Amsterdam, Holandia - 19 kwietnia 2026 r. : Portrety sir Thomasa Greshama i Anne Fernley namalowane przez holenderskiego mistrza renesansu Anthonisa Mora w latach 1560-1561, wystawione w Rijksmuseum w Amsterdamie, Holandia.
Amsterdam, Holandia - 19 kwietnia 2026 r. : Portrety sir Thomasa Greshama i Anne Fernley namalowane przez holenderskiego mistrza renesansu Anthonisa Mora w latach 1560-1561, wystawione w Rijksmuseum w Amsterdamie, Holandia.
Worcester, Wielka Brytania - 5 listopada 2025 r. : Tablica pamiątkowa na zewnątrz budynku, w którym mieszkał słynny kompozytor Sir Edward Elgar, w dzielnicy College Precincts w mieście Worcester, Wielka Brytania.
Worcester, Wielka Brytania - 5 listopada 2025 r. : Tablica pamiątkowa na zewnątrz budynku, w którym mieszkał słynny kompozytor Sir Edward Elgar, w dzielnicy College Precincts w mieście Worcester, Wielka Brytania.
Worcester, Wielka Brytania - 5 listopada 2025 r. : Tablice na zewnątrz miejsca, w którym mieszkał słynny kompozytor Sir Edward Elgar, w dzielnicy College Precincts w mieście Worcester, Wielka Brytania.
Worcester, Wielka Brytania - 5 listopada 2025 r. : Tablice na zewnątrz miejsca, w którym mieszkał słynny kompozytor Sir Edward Elgar, w dzielnicy College Precincts w mieście Worcester, Wielka Brytania.
WIELKA BRYTANIA - 24 SIERPNIA 2015: Znaczek pocztowy wydrukowany przez WIELKĄ BRYTANIĘ przedstawia obraz „Master Lambton” autorstwa Sir Thomasa Lawrence’a – wiodącego angielskiego malarza portrecistę, z około lipca 1967 roku.
WIELKA BRYTANIA - 24 SIERPNIA 2015: Znaczek pocztowy wydrukowany przez WIELKĄ BRYTANIĘ przedstawia obraz „Master Lambton” autorstwa Sir Thomasa Lawrence’a – wiodącego angielskiego malarza portrecistę, z około lipca 1967 roku.
Figura woskowa w dużej witrynie muzeum figur woskowych na ulicy Bolszaja Morskaja. Sir Charles Spencer Chaplin jest amerykańskim i angielskim aktorem filmowym, reżyserem, scenarzystą, kompozytorem, producentem i montażystą, uniwersalnym mistrzem kina, twórcą jednego z najbardziej znanych wizerunków w światowym kinie – wizerunku wędrowca Charliego, w którym się prezentuje.
Figura woskowa w dużej witrynie muzeum figur woskowych na ulicy Bolszaja Morskaja. Sir Charles Spencer Chaplin jest amerykańskim i angielskim aktorem filmowym, reżyserem, scenarzystą, kompozytorem, producentem i montażystą, uniwersalnym mistrzem kina, twórcą jednego z najbardziej znanych wizerunków w światowym kinie – wizerunku wędrowca Charliego, w którym się prezentuje.
W oparciu o plan główny opracowany przez brytyjskiego architekta Sir Normana Fostera, dawne przemysłowe pustkowie portu wewnętrznego w Duisburgu zostało przekształcone w wielofunkcyjny teren usługowy nad wodą – z przestrzenią biurową i mieszkalną, restauracjami, obiektami kulturalnymi i rekreacyjnymi.
W oparciu o plan główny opracowany przez brytyjskiego architekta Sir Normana Fostera, dawne przemysłowe pustkowie portu wewnętrznego w Duisburgu zostało przekształcone w wielofunkcyjny teren usługowy nad wodą – z przestrzenią biurową i mieszkalną, restauracjami, obiektami kulturalnymi i rekreacyjnymi.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Jest przykładem architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jednym z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Jest przykładem architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jednym z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnorenesansowa rezydencja z ogrodem w Montacute, South Somerset. Przykład architektury angielskiej z okresu przejściowego od gotyku średniowiecznego do klasycyzmu renesansowego, i jeden z nielicznych pałaców, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżbietańskich.
Montacute House to późnoelżabetańska rezydencja z ogrodem w Montacute, w południowym Somerset. Jest ona przykładem angielskiej architektury z okresu przejściowego między gotykiem średniowiecznym a klasycyzmem renesansu oraz jednym z niewielu „prodigy houses”, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżabetańskich.
Montacute House to późnoelżabetańska rezydencja z ogrodem w Montacute, w południowym Somerset. Jest ona przykładem angielskiej architektury z okresu przejściowego między gotykiem średniowiecznym a klasycyzmem renesansu oraz jednym z niewielu „prodigy houses”, które przetrwały niemal niezmienione od czasów elżabetańskich.
Montacute House to późnoelżabetanśka rezydencja z ogrodem w Montacute, południowe Somerset. Jest ona przykładem angielskiej architektury z okresu przejściowego między gotykiem średniowiecznym a klasycyzmem renesansowym oraz jednym z niewielu „prodigy houses”, które przetrwały niemal niezmienione od epoki elżbietańskiej.
Montacute House to późnoelżabetanśka rezydencja z ogrodem w Montacute, południowe Somerset. Jest ona przykładem angielskiej architektury z okresu przejściowego między gotykiem średniowiecznym a klasycyzmem renesansowym oraz jednym z niewielu „prodigy houses”, które przetrwały niemal niezmienione od epoki elżbietańskiej.
Powszechnie uważa się, że ulica znana jako Temple Bar zawdzięcza swoją nazwę rodzinie Temple, której protoplasta, Sir William Temple, zbudował tam dom i ogrody na początku XVII wieku. Temple przeniósł się do Irlandii w 1599 roku z siłą ekspedycyjną hrabiego Essex, któremu służył jako sekretarz.
Powszechnie uważa się, że ulica znana jako Temple Bar zawdzięcza swoją nazwę rodzinie Temple, której protoplasta, Sir William Temple, zbudował tam dom i ogrody na początku XVII wieku. Temple przeniósł się do Irlandii w 1599 roku z siłą ekspedycyjną hrabiego Essex, któremu służył jako sekretarz.
Ten obraz jest wystawiony w Sali van Dycka, Sala nr 246 w Państwowym Muzeum Ermitażu. Sankt Petersburg, Rosja. Sir Anthony Anton van Dyck, holenderski malarz. Anthony van Dyck, 22 marca 1599 – 9 grudnia 1641 – południowoniemiecki malarz flamandzki, rysownik i rytownik, mistrz portretów dworskich i scen religijnych w stylu barokowym.
Ten obraz jest wystawiony w Sali van Dycka, Sala nr 246 w Państwowym Muzeum Ermitażu. Sankt Petersburg, Rosja. Sir Anthony Anton van Dyck, holenderski malarz. Anthony van Dyck, 22 marca 1599 – 9 grudnia 1641 – południowoniemiecki malarz flamandzki, rysownik i rytownik, mistrz portretów dworskich i scen religijnych w stylu barokowym.
Figura woskowa w dużej witrynie muzeum figur woskowych przy ulicy Bolszaja Morskaja. Sir Charles Spencer Chaplin to amerykański i angielski aktor filmowy, reżyser, scenarzysta, kompozytor, producent i montażysta, uniwersalny mistrz kina, twórca jednego z najbardziej znanych wizerunków w światowym kinie – wizerunku wędrowca Charliego, w którym on jest pre.
Figura woskowa w dużej witrynie muzeum figur woskowych przy ulicy Bolszaja Morskaja. Sir Charles Spencer Chaplin to amerykański i angielski aktor filmowy, reżyser, scenarzysta, kompozytor, producent i montażysta, uniwersalny mistrz kina, twórca jednego z najbardziej znanych wizerunków w światowym kinie – wizerunku wędrowca Charliego, w którym on jest pre.
Prawdopodobnie rozpoczęty przed wyjazdem Lawrence’a do Paryża w 1825 roku, ten niedokończony autoportret mógł być tym zamówionym przez Jerzego IV, który rzekomo zasugerował artyście, aby założył „strój doktora prawa”, ale nie czapkę, ponieważ „nie rozpoznalibyśmy cię bez łysiny”.
Prawdopodobnie rozpoczęty przed wyjazdem Lawrence’a do Paryża w 1825 roku, ten niedokończony autoportret mógł być tym zamówionym przez Jerzego IV, który rzekomo zasugerował artyście, aby założył „strój doktora prawa”, ale nie czapkę, ponieważ „nie rozpoznalibyśmy cię bez łysiny”.
Prawdopodobnie rozpoczęty przed wyjazdem Lawrence’a do Paryża w 1825 roku, ten niedokończony autoportret mógł być tym zamówionym przez Jerzego IV, który miał zasugerować artyście, aby założył „strój doktora prawa”, ale nie czapkę, ponieważ „nie rozpoznalibyśmy cię bez łysiny”.
Prawdopodobnie rozpoczęty przed wyjazdem Lawrence’a do Paryża w 1825 roku, ten niedokończony autoportret mógł być tym zamówionym przez Jerzego IV, który miał zasugerować artyście, aby założył „strój doktora prawa”, ale nie czapkę, ponieważ „nie rozpoznalibyśmy cię bez łysiny”.